Ankara booked.net
+19°C

13-09-2021
Songül KİŞİOĞLU

Songül KİŞİOĞLU

NEFESİM
songul@sonnoktahaber.com

Saatler gecenin yarısını gösterirken sokaklarda hırçın bir kızıllık çıldırmış gibi kendisini ordan oraya vuruyor.

Yağmur yağıyor, gök gürlüyor, şimşek çakıyor.


Usulca kirpiklerimi araladım, "Gökyüzü bana bir şey anlatmaya çalışıyor, bir şey söylüyor" dedim.

Böyle zamanlarda kendimce ritüellerim vardır.
 
Balkonuma çıkarım, yüzüme yağmur damlaları vurduğunda gökyüzü ile kucaklaştığımı hissederim ve hoşgeldin derim.
Sonra Gökyüzü ile sohbete başlarım.

BEN

-Gökyüzü, yukarı da neler oluyor?
Biz insanoğlu seni de çok kirlettik, ondan mı ağlıyorsun? Hatta çok öfkeleniyorsun da şimşekler ile kızgınlığını mı gösteriyorsun?

GÖKYÜZÜ:

-Yıllardır insanoğluna anlatıyorum, beni kirletmeyin, nefes alamıyorum ama dinlemiyorlar.

BEN:
 
-Haklısın gökyüzü

GÖKYÜZÜ:
 
-Bana en çok sizin ihtiyacınız var.Ben temiz olmazsam siz nasıl nefes alacaksınız?

BEN:
 
-Evet, sen bizim yaşama sebebimiz, aldığımız soluksun.Hayatımızda ki karşılığın nefes olmalı.Bir nefes alarak başlayan ömrümüz, yine son kez verdiğimiz bir nefes ile bitiyor.Belki de bundan sonra sana "gökyüzü" değil,  "nefes" diye seslenmeliyim.

GÖKYÜZÜ:

-Neden olmasın? Bana verilen ismin ne önemi var, önemli olan bu ismin gönülden söylenmiş olması songül.

BEN:

-Nefesim, seni çok üzdük değil mi?

GÖKYÜZÜ:

-Çok üzülüyorum.Sadece kendim için üzülmüyorum.Aslında  insanoğlu içinde üzülüyorum.İnsanlar bunu göremiyor, kocaman fabrika ve santral bacalarınız gözlerime girecek kadar yüksek ve yüzüme doğru bütün kirlerini püskürtüyorlar. Bundan hiç hoşlanmıyorum  çünkü kirleniyorum hem de çok üzülüyorum.

BEN:

-O bacaları gördüğümde çok üzülüyorum.Ama gökyüzü bilmeni isterim ki!  Bütün insanlar seni kirletmek istemiyor, hatta senin için mücadele eden ne çok insan var biliyormusun?

GÖKYÜZÜ:
 
-Evet onları görüyorum, hatta bazen zor durumda kalıyorlar.Ama söylesene songül, yeryüzünde sadece insanlar mı yaşıyor? Doğada var olan Dağların, denizlerin, göllerin, ırmakların, bitkilerin, ağaçların, hayvanlarında ihtiyacı var bana...Hepinize üzüldüğüm için yağarak ağlıyorum.

BEN:
 
-Evet, bu gece çok ağladın, estin, gürledin.Ama bir şey dikkatimi çekti...Balkondayım, şimşeklerini çaktın ama bana zarar vermedin, sanırım seni sevdiğimi biliyorsun.Ben seni mavi iken sevdiğim kadar, karanlıklarında ve fırtınalarında da seviyorum.

GÖKYÜZÜ:
 
-Sevgili songül, böylesine yağarken, öfkelenerek gürlerken, şimşeklerimi çakarken herkes benden korkar ve kaçar. Oysa sen öylemisin? Sen yüzünü benim gözyaşlarım ile teninde bulusturuyorsun.Sen hakikaten beni seviyorsun.

BEN:
 
-Evet, seni seviyorum.Çünkü sen benim özgürlüğümsün.

GÖKYÜZÜ:

-Bana,  "seni seviyorum derken gitmek olmaz ama  artık gitmeliyim.Bu akşam estim, gürledim onlara beni ne kadar üzüldüklerini göstermek istedim.Onlar beni cok üzselerde ben yine onlara kıyamıyorum. Birazdan gideceğim, bu bir veda değil, yine geleceğim.Giderken sana yıldızlarımı bırakacağım.Mehtaba sana eşlik etmesini tembih edeceğim."

BEN:

-Teşekkür ederim gökyüzüm, nefesim.Lütfen yağmurlarınla yeniden gel, seninle dertleşiriz, belki sana iyi gelirim belki ne dersin?
 
Sevgili okurlar, doğanın haykırışlarını  kulaklarınız ile değil, kalbiniz ile dinlemeniz dileklerimle...
 

SONGÜL KİŞİOĞLU
 
 
 
Bu makale 81 defa okunmuştur.
MAKALEYE YORUM YAZIN



FACEBOOK YORUM



gazete manşetleri 
ANKETİMİZE KATILIN

Türkiye'nin Son Durumu?

42%

20%

12%

26%


PUAN DURUMU

E-BÜLTEN ABONELİĞİ